راهنمای خرید لباس تکواندو

قبل از خرید لباس تکواندو نکاتی وجود دارد که دانستن آن باعث می‌شود شما بتوانید لباسی مناسب را خریداری نمایید. به همین دلیل در این محتوا از اسپرت مال قصد داریم یک راهنمای کامل برای انواع لباس تکواندو ارائه دهیم. با ما همراه باشید. 

همه چیز درباره لباس تکواندو

 لباس تکواندو معمولاً "توبوک" نامیده می شود که از دو کلمه کره ای do (راه) و بوک (لباس) گرفته شده است که در رنگ و مدل مختلف وجود دارد. قسمت بالایی شبیه یک ژاکت است که از جلو باز می باشد. این لباس ها توسط یک کمربند تکواندو به هم گره می‌خورد و ساختاری مانند لباس حوله ای دارند.

تنها چیزی که ورزشکاری را از دیگری متمایز می کند رنگ کمربند است. بسیاری از رشته های هنر های رزمی از سیستم کمربند استفاده می کنند. کمربندها نه تنها برای بستن قسمت بالایی استفاده می شوند، بلکه یک سیستم رتبه بندی نیز دارند.

رنگ کمربند شما به سطح مهارت شما بستگی دارد. همانطور که پیشرفت می کنید، کمربند جدیدی دریافت خواهید کرد که نشان دهنده مهارت شما به عنوان یک تمرین کننده است. سیستم رتبه بندی عمومی در زیر آمده است. مبتدیان همه با یک کمربند سفید شروع می کنند.

انواع لباس تکواندو

حداقل سه سبک اصلی دوبوک یا لباس تکواندو وجود دارد که بارزترین تفاوت آنها در سبک ژاکت است:

• (1) ژاکت جلویی متقاطع که شبیه لباس های سنتی آسیایی است.
• (2) ژاکت V-یقه (بدون کراس اور).معمولاً توسط تمرین‌کنندگان جهانی تکواندو (WT) پوشیده می‌شود.
• (3) ژاکت جلویی با بسته شدن عمودی (بدون کراس اور) که معمولاً توسط تمرین‌کنندگان فدراسیون بین‌المللی تکواندو (ITF) پوشیده می‌شود.

رنگ کمربند و نشان روی آن نشان دهنده رتبه دانش آموز است. به طور کلی، هر چه رنگ تیره تر باشد، رتبه بالاتر است. یونیفرم (도복 dobok) از دوگی ژاپنی که در جودو استفاده می شود و توسط کانو جیگورو ساخته شده، الگوبرداری شده است. دوبوک ممکن است دارای رنگ معکوس با رنگ دیگری نسبت به بقیه دوبوک ها باشد. آنها از مواد مختلفی شامل پنبه سنتی گرفته تا ترکیب پنبه-پلی استر، ساخته می شوند.

شلوار دوبوک ممکن است گشادتر و بلندتر از کیکوگی سنتی ژاپنی باشد. به همین دلیل، تمرین‌کنندگان اغلب از دوبوک الگوبرداری شده از هانبوک کره‌ای، استفاده می‌کنند. دوبوک های جهانی تکواندو (WT)  سبک، معمولاً دارای ژاکت های یقه V هستند که از روی طراحی هانبوک دوخته شده اند. تکواندوکاران سنتی ممکن است دوبوک‌هایی بپوشند که یکسان یا بسیار شبیه به gi، با جلوی ژاکت متقاطع هستند. در سبک فدراسیون بین‌المللی تکواندو (ITF)، تمرین‌کنندگان معمولاً طرحی جدیدتر با جلوی ژاکت بسته می‌شوند. این دوبوک در رنگ‌های زیادی عرضه می‌شود، اگرچه سفید و مشکی رایج‌ترین آنها هستند.

دوبوک های تکواندوی جهانی (WT)، معمولاً دارای ژاکت های یقه V هستند که از روی طراحی هانبوک دوخته شده اند. تکواندوکاران سنتی ممکن است دوبوک‌هایی  میپوشند که یکسان یا بسیار شبیه به gi، با ژاکت متقاطع هستند. در سبک فدراسیون بین‌المللی تکواندو (ITF)، تمرین‌کنندگان معمولاً طرحی جدیدتر می‌پوشند که جلوی ژاکت بسته می‌شوند. این دوبوک در رنگ‌های زیادی عرضه می‌شود، اگرچه سفید و مشکی رایج‌ترین آنها است.

انتخاب لباس تکواندو مناسب

همانطور که هنگام انتخاب و خرید هوگو تکواندو باید کیفیـت آن توجه شود، هنگام انتخاب لباس تکواندو نیز به مواد با کیفیت و دوخت تقویت شده توجه کنید. اندازه لباس‌های تکواندو معمولاً بر اساس قد و وزن ذکر می‌شود. اگر به اندازه‌ای منظم نیستید، بهتر است توبوک را برای وزن مناسب انتخاب کنید و طول آن را تنظیم کنید. رنگ سفید رایج ترین رنگ برای لباس های تکواندو است و برای مبتدیان پیشنهاد می شود. رنگ‌های دیگر dobok اغلب برای دانش‌آموزان پیشرفته‌تر یا تیم‌های نمایشی در نظر گرفته شده است. رایج ترین نوع لباس سفید تکواندو، سفید با تریم مشکی است که معمولا برای کمربندهای مشکی و مربیان در نظر گرفته می شود. لباس‌های تیم تکواندو در رنگ‌هایی مانند قرمز، آبی، مشکی و زرد موجود است.

استانداردهای فدراسیون جهانی تکواندو (WT) برای لباس تکواندو (توبوک)

فدراسیون جهانی تکواندو (WT) مجموعه‌ای از استانداردها برای لباس تکواندو تدوین کرده است که باید توسط تمامی ورزشکارانی که در مسابقات رسمی شرکت می‌کنند، رعایت شود. این استانداردها شامل مشخصات فنی و ظاهری لباس می‌شوند که به منظور یکنواختی و رعایت اصول ایمنی طراحی شده‌اند.

۱. ساختار و اجزای لباس تکواندو (دوک‌باک)

• بالاپوش: معمولاً سفید رنگ است و یقه آن بسته به سطح کمربند ورزشکار متفاوت است. یقه‌های سیاه برای ورزشکاران دارای کمربند مشکی و یقه‌های سفید برای کمربندهای رنگی استفاده می‌شود.
• شلوار: باید سفید و ساده باشد. برخی مدل‌ها ممکن است دارای نشان یا لوگوی تایید شده باشند.
• کمربند: نشان‌دهنده سطح مهارت ورزشکار است و باید با رنگ‌های استاندارد (سفید تا مشکی) مطابقت داشته باشد.

۲. رنگ و لوگو

لباس تکواندو باید عموماً سفید باشد و استفاده از لوگوهای خاص، مانند لوگوی فدراسیون جهانی تکواندو (WT)، در مکان‌های مشخصی از لباس مجاز است. در مواردی خاص، برای تیم‌های ملی ممکن است مجوز استفاده از پرچم یا نشانه‌های کشورشان داده شود.

۳. جنس لباس

لباس تکواندو باید از جنس پارچه‌ای سبک و مقاوم باشد که به ورزشکار اجازه دهد به راحتی حرکات سریع و تکنیکی را انجام دهد. معمولاً از ترکیبی از پنبه و پلی‌استر استفاده می‌شود که هم تنفس‌پذیری داشته باشد و هم مقاوم در برابر کشش باشد.

۴. اندازه و تناسب

لباس باید به‌گونه‌ای طراحی شود که آزادی حرکت برای ورزشکار را محدود نکند و در عین حال به بدن چسبیده نباشد. اندازه لباس نباید بیش از حد بزرگ یا کوچک باشد و شلوار باید تا مچ پا برسد و آستین‌ها تا مچ دست امتداد داشته باشد.

۵. هوگو (محافظ بدن)

در مسابقات رسمی، استفاده از هوگو (محافظ بدن) که تایید شده توسط WT باشد الزامی است. این هوگوها باید دارای سنسورهای الکترونیکی برای ثبت ضربات باشند تا سیستم امتیازدهی الکترونیکی به‌درستی عمل کند. هوگوهای الکترونیکی از جمله تجهیزاتی هستند که برای مسابقات حرفه‌ای استفاده می‌شوند.

۶. تجهیزات جانبی

سایر تجهیزات ایمنی مانند محافظ سر (کلاه)، ساق‌بند، ساعد‌بند، و محافظ دندان نیز باید مطابق با استانداردهای فدراسیون جهانی تکواندو باشد. این تجهیزات باید توسط WT تایید شده و در مسابقات استفاده شوند.

۷. ممنوعیت استفاده از لباس‌های خاص

استفاده از لباس‌های غیراستاندارد، از جمله لباس‌هایی که نشان‌های تجاری یا طرح‌های خاصی دارند که توسط WT تایید نشده است، در مسابقات ممنوع است.

۸. رعایت اصول یکنواختی

تمام اعضای یک تیم یا یک کشور باید از لباس‌های یکسان و مطابق با استانداردها استفاده کنند. این امر به رعایت اصول نظم و انضباط در مسابقات کمک می‌کند. با رعایت این استانداردها، ورزشکاران می‌توانند در مسابقات بین‌المللی شرکت کنند و همچنین از ایمنی و راحتی کافی در طول رقابت‌ها بهره‌مند شوند

شایع ترین آسیب‌های تکواندو

دلایل اصلی صدمات ورزشی ناآماده ہودن، گرم نکردن پیش از شروع فعالیت، استفاده از تکنیک های نادرست و نیز ماهیت رشته ورزشی است. در رشته ورزشی تکواندو استفاده کردن از تکنیک های درست می تواند به شکل قابل توجهی از ایجاد مصدومیت بکاهد، اما باید به خاطر داشته باشیم که با توجه به اینکه در این ورزش، ورزشکار مدام در حال وارد کردن ضربه به حریف است، در صورتی که یک بار مصدوم شود، احتمال آسیب دیدگی های مجدد افزایش می یابد.

طبق تحقیق ۵ ساله سازمان تربیت بدنی آمریکا، شایع ترین آسیب ها در تکواندو، اکیموز یا کبودی است. به طوری که 40% از مصدومیت های تکواندو را تشکیل می دهد. با مقایسه این رشته ورزشی و دیگر ورزش های رزمی در می یابیم آسیب هایی مانند شکستگی و ترک خوردگی کمتر در ورزشکاران تکواندوکار دیده می شود. البته ۷۰ درصد اسیب ها گریبان افرادی را می گیرد که تمرینات نامنظمی داشته و با بدن گرم و آماده به مصاف حریف نرفته اند.